Irak-Uruzgan

Met de kennis van toen heeft het kabinet de zwakte van het volkenrechterlijke mandaat genegeerd. Het echte argument, het machtspolitieke argument om de Verenigde Staten te volgen en internationale invloed te houden, werd en wordt verdoezeld. We weten nu dat toen al bekend was, dat Saddam geen wezenlijk gevaar vormde voor onze veiligheid en hetzelfde geldt voor de Taliban, die zich verzet tegen een bezetter. Het moet duidelijk zijn dat wij, toen in Irak en nu in Uruzgan, een aanvalsoorlog steunen omwille van behoud van onze welvaart. Onschuldige burgers in een ver land betalen hiervoor de prijs met veel leed en dode familieleden. Willen we deze prijs voor onze welvaart vragen?

Wilt u reageren? Klik hier

- Er zijn nog geen reacties op dit artikel -

Vul alle gewenste informatie in. Uw e-mail adres zal niet worden getoond.

Reacties worden beoordeeld alvorens ze verschijnen. Dit kan enige vertraging opleveren.