Gemeente Hengelo (O)
College van Burgemeester en Wethouders
Postbus 18
7550 AA HENGELO
Datum : 17 januari 2012
Behandeld door : dhr. mr. J.T.J. Heijstek
Betreft : Vragen met betrekking tot schadeafwikkeling Kievitstraat/Ziekenhuisstraat
Geacht College,
Onze fractie heeft kennis genomen van de brief van het college van december 2011, kenmerk 460082, met betrekking tot schadeafwikkeling Kievitstraat/Ziekenhuisstraat. Uit die brief blijkt dat de schadeafhandeling enkele jaren heeft gevergd, dat bewoners van 21 woningen schade hebben geclaimd en dat schade-expert Crawford & Company heeft vastgesteld dat die woningen tezamen voor een bedrag van € 46.000,= schade hebben geleden. Wij vragen ons af of het bedrag wel in verhouding staat tot de kosten, tijd, moeite en frustratie die het hele proces van de schadeafhandeling met zich bracht en dit proces had ons inziens ook voorkomen kunnen worden.
In het kader van de afhandeling zijn onder meer de volgende kosten gemaakt die voor rekening van de gemeente kwamen:
- kosten onderzoek van TNO in 2010;
- kosten procedure voor selecteren schade-expert (ambtelijke inzet etc.);
- kosten voor de werkzaamheden van de geselecteerde schade-expert Crawford & Company;
- kosten voor het opstellen van de Bindend Advies Overeenkomsten door Damsté Advocaten en Notarissen;
- kosten voor het opmaken van cessieovereenkomsten (in de brief staat niet wie deze heeft opgemaakt);
- kosten voor het organiseren en houden van bewonersbijeenkomsten;
- kosten van dossieronderzoek en het opstellen notitie door Damsté Advocaten en Notarissen inzake mogelijkheden tot aansprakelijkheidsstellingen.
Deze kosten waren weliswaar het gevolg van een motie van de raad, maar die motie was noodzakelijk, omdat het college de bewoners tot dan toe liet zwemmen. De oorzaak voor dat zwemmen is ons inziens gelegen in het feit dat het uitvoeren van publieke taken is uitbesteed aan private partijen, en dat de gemeente, totdat de raad de motie aannam om actie te ondernemen, alle verantwoordelijkheid voor de ontstane schade bij de private partijen legde en zelf de handen er vanaf trok. De bewoners moesten maar naar de private partijen, bijvoorbeeld de sloper, gaan om hun schade te verhalen. De raad heeft die houding van het college gelukkig ongedaan gemaakt, maar het heeft veel geld gekost en dat had voorkomen kunnen worden. De tijd, moeite en frustratie van de bewoners zijn er echter niet mee voorkomen.
Ons inziens kunnen uit de gang van zaken de volgende lessen worden getrokken:
a. de gemeente moet, indien zij als opdrachtgever taken laat uitvoeren door andere partijen, hoewel daartoe niet wettelijk verplicht, haar verantwoordelijkheid nemen jegens bewoners indien er schade ontstaat, en de schadebedragen in redelijkheid voorschieten. De gemeente zou vervolgens op haar beurt de schade moeten proberen te verhalen op de betreffende opdrachtnemende partij(en). Dat doet recht aan de publieke verantwoordelijkheid van de gemeente, voorkomt een hoop frustratie bij bewoners en voorkomt voor de bewoners slepende procedures, en zou onderdeel kunnen zijn van de opdrachtovereenkomsten;
b. de schadevergoedingen kunnen beperkt worden indien er adequate en voldoende vooropnames gemaakt worden. Wat adequaat en voldoende hangt uiteraard af van het karakter van het project. Het maken van die vooropnames moet expliciet(er) onderdeel zijn van de opdracht die de opdrachtnemende partij krijgt.
Verder merken wij op dat het ingenieursbureau dat toezicht hield op de sloopwerkzaamheden in onze ogen gefaald heeft (te weinig en te beperkte vooropnames, terwijl er veel ervaring aanwezig was) waardoor de hele situatie na de schade is ontstaan. Het ingenieursbureau weert een vordering tot aansprakelijkheid af met een beroep op zijn algemene voorwaarden. Hoewel dit juridisch juist kan zijn, kan niet worden ontkend dat de ontstane gang van zaken mede veroorzaakt is door een falend toezicht, en dat een simpele verwijzing naar de algemene voorwaarden nogal een dunne en zwakke argumentatie is. Wij kunnen ons voorstellen dat uw college een moreel appel doet op het ingenieursbureau om alsnog aansprakelijkheid te erkennen c.q. de schade en de door de gemeente in dat kader gemaakte kosten te voldoen. Dit laatste kan derhalve ook uit coulance gebeuren. Indien het ingenieursbureau dit weigert, geven wij het college in overweging geen opdrachten meer te verstrekken aan dit ingenieursbureau (behalve indien dit op grond van Europese aanbesteding vereist is).
Het vorenstaande geeft ons aanleiding tot het stellen van de volgende vragen:
1. Is uw college bereid om, indien de gemeente als opdrachtgever taken laat uitvoeren door andere partijen, hoewel daartoe niet wettelijk verplicht, altijd haar verantwoordelijkheid te nemen jegens bewoners indien er schade ontstaat, en de schadebedragen in redelijkheid voor te schieten? De gemeente kan vervolgens op haar beurt de schade proberen te verhalen op de betreffende opdrachtnemende partij.
2. Gaat uw college bij gemeentelijke ruimtelijke projecten voortaan altijd adequate en voldoende vooropnames maken, zodat schadevergoedingen beperkt kunnen worden, en bij opdrachtverlening aan een derde het maken van die vooropnames expliciet(er) onderdeel laten zijn van de opdracht die de opdrachtnemende partij krijgt?
3. Is uw college bereid om een moreel appel te doen op het ingenieursbureau om alsnog aansprakelijkheid te erkennen c.q. de schade en de door de gemeente in dat kader gemaakte kosten te voldoen, en indien het ingenieursbureau dit weigert, geen opdrachten meer te verstrekken aan dit ingenieursbureau (behalve indien dit op grond van Europese aanbesteding vereist is)?
Uw schriftelijke beantwoording zien wij met belangstelling tegemoet.
Hoogachtend,
Namens Pro Hengelo,
J.T.J. Heijstek
- Er zijn nog geen reacties op dit artikel -
